Tymczasem Konstantyn VII w Księdze ceremonii dworu bizantyjskiego, opisując dwa przyjęcia księżnej w dniach 9 września i 18 października 957, używa jej pogańskiego imienia Helgas (Elga), a nie imienia z chrztu – Helena. Można więc przypuszczać, że chrzest nastąpił po tej dacie, być może nawet na początku roku następnego. Jednak fakt, że w czasie wizyty towarzyszył jej kapelan Grzegorz, może wskazywać, że była ochrzczona już wcześniej.

Dotyczące chrztu Włodzimierza W 988 cesarz Bazyli II Bułgarobójca, zagrożony przez bunt Bardasa Fokasa, zwrócił się do księcia Włodzimierza z prośbą o udzielenie pomocy wojskowej. Było to zgodne z traktatem, zawartym w 971 między Światosławem a Janem I Tzimiskesem. Włodzimierz wyraził zgodę, pod warunkiem otrzymania ręki siostry cesarza, Anny. Cesarz, po otrzymaniu zgody Włodzimierza na chrzest, i przysłaniu przez niego pomocy wojskowej, wyraził na to zgodę. Jednak po zwycięstwie nad Bardasem Fokasem nie zamierzał dotrzymać umowy. Dopiero atak Włodzimierza na Chersonez wiosną 989 roku zmusił go do realizacji obietnicy.

Istnieją kontrowersje co do miejsca i daty chrztu Włodzimierza. Część badaczy na podstawie źródeł twierdzi, że chrzest odbył się w Kijowie 6 stycznia 988, w święto Objawienia Pańskiego.