Poza kompilatorami dla BeFunge-93 istnieją też kompilatory z odpowiednimi rozszerzeniami. Wartym uwagi jest Funge-98, w którym programy można organizować w przestrzeniach dowolnego wymiaru (dla 1 Unifunge, dla 2 BeFunge, dla 3 TreFunge itd.), a nawet posiada programowanie wielowątkowe, czyli w całej przestrzeni może być więcej niż jeden „licznik programu”. Tego typu rozszerzenia są zwane Fungeoidami.
Główne cechy języka Befunge interaktywność – język ma wbudowaną prostą operację wejścia, umożliwiającą zapytanie użytkownika o daną (znak lub liczbę), brak symboli – język nie definiuje symboli, w szczególności nie ma w nim możliwości deklarowania stałych, zmiennych i podprogramów, mechanizm samomodyfikowania się programu.
Instrukcje Instrukcje, podobnie jak w języku Forth operują wyłącznie na stosie, tzn. argumenty operacji są zbierane ze stosu, wynik operacji jest odrzucany na stos.
Instrukcje sterujące > Kieruje wskaźnik w prawo. < Kieruje wskaźnik w lewo. v Kieruje wskaźnik w dół. ^ Kieruje wskaźnik do góry. ?