W pierwszych latach po powrocie do Wielkopolski Kopa był aktywnym uczestnikiem życia szachowego, m.in. w latach 1907-1909 prezesował Poznańskiemu Klubowi Szachistów. Potem poświęcił się pracy zawodowej, był współwłaścicielem firmy melioracyjnej oraz działaczem stowarzyszenia techników. Obok szachów inną dyscypliną sportową, której poświęcał uwagę, było wioślarstwo (działał w poznańskim klubie). W połowie lat 20. odniósł kilka znaczących sukcesów szachowych, przede wszystkim sięgając po mistrzostwo Poznania w 1926 – zdobył 14 punktów na 15 możliwych. Stan zdrowia nie pozwolił mu w tymże roku na udział w pierwszych indywidualnych mistrzostwach Polski, na które został zaproszony. W 1929 reprezentował Poznań w pierwszych drużynowych mistrzostwach Polski (na pierwszej szachownicy), ale nie zanotował większych sukcesów. Przegrał m.in. partie z Abramem Blassem i Teodorem Regedzińskim.