Stanisław Gołąb (ur. 26 lipca 1902 w Travniku, zm. 30 kwietnia 1980 w Krakowie) – polski matematyk, jeden z czołowych przedstawicieli krakowskiej szkoły matematycznej.
Życiorys mały|Grób prof. Stanisława Gołąba na cmentarzu Rakowickim w Krakowie
Urodził się w rodzinie Walentego (1850–1930), sędziego, radcy Sądu Wyższego, i Jadwigi ze Skibińskich (1867–1954). Jego brat-bliźniak Zbigniew (1902–1993) był inżynierem, dyrektorem górniczym. Stanisław ukończył V Państwowe Gimnazjum Neoklasyczne w Krakowie. W latach 1920–1924 studiował matematykę i fizykę na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1926 złożył egzamin dla nauczycieli szkół średnich. W latach 1928–1931 odbył studia uzupełniające w Holandii, Rzymie, Oxfordzie i Pradze. W 1931 uzyskał stopień doktora filozofii (UJ), następnie docenta matematyki (1932). Od 1922 pracował w Akademii Górniczej, gdzie w latach 1922–1924 był zastępcą asystenta w Katedrze Matematyki na Wydziale Górniczym, w latach 1924–1934 młodszym asystentem, następnie starszym asystentem, a w latach 1934–1939 adiunktem.