Maurycy Szymel (Mosze Schimel, Mojsze Szimel), pseud. „Jerzy Sorkin” (ur. 18 grudnia 1903 lub 1904 we Lwowie, zm. 1942 w obozie janowskim we Lwowie) – poeta i publicysta żydowski, piszący w języku jidysz i polskim, związany z gazetą „Chwila”.

Życie Ukończył lwowskie męskie gimnazjum żydowskie. Debiutował w 1925 roku w wychodzącej we Lwowie gazecie żydowskiej „Chwila” (ukazywała się ona w języku polskim, a publikowało w niej swoje wiersze wielu poetów żydowskich, m.in. Juliusz Wit, Karol Dresdner, Anda Eker, Stefan Pomer, Artur Lauterbach, Daniel Ihr oraz Roman Brandstaetter).

W drugiej połowie 1930 r. przeprowadził się do Warszawy, gdzie rozpoczął studia na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Żył w biedzie, utrzymując się z pisania wierszy i publikacji krótkich tekstów na łamach krakowskiego „Nowego Dziennika” oraz czasopism warszawskich: „Nasz Przegląd”, „Opinia”, „Lektura”, „Ster”, „Głos Literacki”, „Gazeta Warszawska”.

Po wybuchu II wojny światowej wyjechał do Lwowa, gdzie swoje wiersze publikował w gazetach wydawanych przez Rosjan. Po wkroczeniu wojsk niemieckich pracował w biurze Judenratu. Zginął w obozie janowskim w 1942 r.