Podczas II wojny światowej władze okupacyjne zmieniły nazwę huty na „Friedenshütte – Schlesische Berg – und Hütten Werke AG” i włączyły go do koncernu „Oberhütten” z Gliwic. Przekształcono także produkcję zakładu na potrzeby zbrojeniowe.
Na przestrzeni tego okresu zatrudnienie prezentowało się w następujący sposób: 1840 – 12 osób, 1865 – 228 osób, 1887 – 1352 osób, 1910 – 3898 osób, 1922 – 8284 osoby, 1942 – 7102 osoby.
Okres powojenny W pierwszych latach powojennych pracownicy huty „Pokój” angażowani byli w akcje związane z uruchomieniem zakładów hutniczych znajdujących się na terenach wchodzących wcześniej w skład państwa niemieckiego m.in.: huty „Zabrze”, „Andrzej” i „Szczecin”. Z początkiem 1946 roku decyzją Centralnego Związku Przemysłu Hutniczego do huty „Pokój” przyłączono zakłady „Łabędy” i „Gliwice”, tworząc największą hutę żelaza i stali w Polsce. W skali całego kraju produkowano tu 23,4% koksu, 28,9% surówki, 22,6% stali oraz 24% wyrobów walcowanych. W 1948 roku rozwiązano trzyzakładowe przedsiębiorstwo, a huta „Pokój” weszła w skład Gliwickich Zakładów Hutniczych, jednego z trzech przedsiębiorstw powstałych wówczas w polskim hutnictwie. Po dwóch latach zrezygnowano z takiej organizacji przemysłu hutniczego, przywracając samodzielność zakładom.