Z 1787 roku pochodzą najwcześniejsze oficjalne dane, które mówią o 3272 mieszkańcach, w tym 3255 chrześcijan oraz 17 żydów. Wśród chrześcijan znajdowało się 30 przedstawicieli szlachty, w tym 12 mężczyzn. Z obowiązku służby wojskowej zostało zwolnionych 7, ponieważ byli zbyt niscy (mieli poniżej 5 stóp, to jest około 157 cm), 107 obcokrajowców, 43 niezdolnych do służby i 65 zwolnionych na podstawie przywilejów, a także 1824 kobiet. W 1790 roku liczba mieszkańców osiągnęła liczbę 3 596. Można znaleźć również dane z końca XVIII wieku, według których w 1791 roku miasto zamieszkiwały 3511 osoby, a w 1793 roku liczba ludności wynosiła 3629 mieszkańców. W 1795 roku liczba mieszkańców wyniosła 3081 osób.

Ludność Raciborza w XIX wieku W 1800 roku populacja Raciborza wynosiła 3457 mieszkańców. Warto tutaj zaznaczyć, że w tamtych czasach miasto zamykało się w obrębie murów miejskich. W 1840 roku liczba ludności sięgnęła 7022 mieszkańców, w tym 5154 katolików, 1155 ewangelików i 713 żydów. Liczba zawartych małżeństw wynosiła 880, mężczyzn było 3342 (47,6% populacji), a kobiet 3680 (52,4% populacji). W 1842 roku miasto liczyło 7102 osoby. W 1849 roku liczba mieszkańców wzrosła do 8499 osób. W 1852 roku było już 9384 mieszkańców. Następne dane można znaleźć z 1858 oraz 1861 roku, kiedy to miasto przekroczyło liczbę 10 000 mieszkańców.