W późniejszym okresie hala pełniła funkcję pomieszczenia dla jeńców wojennych; Hala nr 9 (magazyn budowlany) – mieściły się w niej kuchnie i magazyny.

Komendantem obozu w Pruszkowie był pułkownik Kurt Sieber, któremu podlegała około 100-osobowa załoga złożona z żołnierzy Wehrmachtu. Obok Niemców w skład załogi wchodziło także kilkudziesięciu jeńców sowieckich, których wykorzystywano do prac porządkowych. Siebera, oficera tzw. starej daty, charakteryzował ludzki stosunek do osadzonych w Pruszkowie Polaków. Jednym z pierwszych jego zarządzeń było wprowadzenie zakazu strzelania na terenie obozu.

Sieber – formalnie komendant Dulagu 121 – odpowiadał w praktyce wyłącznie za utrzymanie porządku na terenie obozu oraz kwestie logistyczne. O losie więźniów decydowali natomiast jego zastępcy z SS, tj. SS-Sturmbannführer Gustaw Diehl i SS-Untersturmführer Wetke. Obaj rezydowali w tzw. zielonym wagonie, w pobliżu którego stały dwa wagony towarowe pełniące funkcję obozowego aresztu. Diehl odpowiadał za funkcjonowanie obozowego kontrwywiadu, jak również za selekcję nowo przybyłych i organizację wywózek. Prawdopodobnie to właśnie on decydował o liczebności i miejscu docelowym każdego transportu wychodzącego z obozu.