Miroslav Filipović-Majstorović (ur. 5 czerwca 1915 w Jajcach, zm. 29 czerwca 1946 w Zagrzebiu) – chorwacki zbrodniarz wojenny i duchowny katolicki.
Życiorys Urodził się jako Miroslav Filipović. W 1938 wstąpił do zakonu franciszkanów w klasztorze w Petrićevacu w pobliżu Banja Luki, gdzie przyjął imię zakonne Tomislav. W 1942 ukończył studia teologiczne w Sarajewie i został wyświęcony na księdza.
Skierowano go do pracy w regionie Rama w północnej Hercegowinie, jednak zamiast udać się tam, Filipović powrócił do Petrićevaca, a następnie został kapelanem wojskowym w oddziałach ustaszów w Banja Luce. 7 lutego 1942 brał aktywny udział w pacyfikacji serbskich wsi Drakulić, Šargovac i Motike, osobiście podrzynając gardła młodym kobietomLazar Lukajić – Fratri i ustaše kolju, wyd. Fund for Genocide Research, Belgrad 2005, s. 301–302.. Zamordowano wtedy 2730 Serbów, w tym 500 dzieci.