W 1989 Brytyjski Instytut Filmu przedstawił propozycje programowe zajęć edukacji medialnej dla dzieci w okresie wczesnoszkolnym. Za główny cel kształcenia w zakresie środków przekazu uznano „rozwijanie krytycznego myślenia dzieci wobec mediów (…) poprzez analizę i produkcje komunikatów medialnych”Cyt. za: W. Godzic, Uczyć do mediów czy rozumieć media?, w: J. Detka (red.), Pedagogika mediów. Materiały Konferencji Naukowej. Kielce, 14 kwietnia 2000 roku, Kielce 2000, s. 45-46.. Program edukacji sformułowano w postaci sześciu zasadniczych pytań: Kto komunikuje i dlaczego? Jakie istnieją typy, rodzaje i kategorie mediów? Jak media są projektowane i wykonywane? Skąd wiadomo, co znaczy dany przekaz medialny? Kto odbiera media i z jakim skutkiem? Jakie treści przedstawiają media?
Program kształcenia w zakresie środków przekazu powinien obejmować zatem: wiedzę o instytucjach medialnych, typologię mediów – radio, telewizja, prasa itp., technologię tworzenia mediów, poznawanie kodów: języka mediów, relację pomiędzy komunikatami medialnymi a realną rzeczywistością.