Zanikła więc legislacja przez Kortezy, prawo tworzyły tylko królewskie rozkazy i dekrety.
Dla królestw kastylijskich te prawa stanowią koniec szczególnie dziwnego systemu złożonego z fueros i wolności municypiów oraz zmianę prawa kastylijskiego w corpus doktrynalny praw dla wszystkich terytoriów Korony. Główna instytucja Korony Kastylii – Rada Kastylii stała się faktycznie rządem Królestwa Hiszpanii. Z drugiej strony zunifikowano obywatelstwo wszystkich terytoriów hiszpańskich, w których wydano dekrety – Aragończycy zyskali takie same prawa i wolności jakie posiadali Kastylijczycy, skończyły się przywileje handlowe i administracyjne Korony Kastylii w stosunku do imperium kolonialnego. Ten proces został ukończony wraz ze zniesieniem (w dekrecie aragońskim) privilegio de extranjería, który zabraniał Kastylijczykowi sprawować urzędy w Aragonii i Aragończykowi w Kastylii.