Nie wyłaniało się to jednak ze spontanicznie powstałej sytuacji podczas spotkania mistrza z uczniem, a było po prostu regułką. Dlatego praktyka szkoły linji nie była autentyczna, co osłabiało jej efekt. Początkowo, gdy przywrócono te praktyki, spełniały one swoje zadanie, bo dla praktykujących „chan czystej krainy” były one nowością. Szybko jednak uległy skostnieniu i rytualizacji.
Najważniejsze linie przekazu w XVII w. Pierwsza liczba oznacza pokolenie od Bodhidharmy. Druga liczba oznacza pokolenie od Linjiego Yixuana Trzecia liczba oznacza początek nowej generacji w innym kraju
39/29. Huanyou Zhengchuan 40/30. Xuejiao Yuanxin postanowił zrekreować szkołę yunmen 40/30. Tianyin Yuanxiu (1575–1635) 41/31. Ruo’an Tongwen (1604–1655) 41/31. Shanci Tongji (1608–1645) 41/31. Yulin Tongxiu (1614–1675) 42/32. Maoxi Xingsen (1614–1677) 42/32. Baisong Xingfeng (1612–1674) opat Shanquan si 42/32. 43/33. Meng’an Chaoge (1639–1708) 44/34. Jialing Xingyin (1671–1726) 40/30. Miyun Yuanwu (1566–1642) 12 spadkobierców 41/31. Chaozong Tongren (1604–1648) 41/31. Muyun Tongmen (1599–1671 41/31. Poshan Haiming (1577–1666) 42/32. Zhangrue Tongzui (1610–1693) 41/31. Hanyue FazangW tej linii przekazu spadkobiercami w 2 i 3 pokoleniu były kobiety: Qiyuan Xinggang (1597–1654), Yikui Chaochen (1625–1679), Baochi Jizong (ur.