Królewska Brygada Holenderska „Prinses Irene” (, nid. Koninklijke Nederlandse Brigade Prinses Irene) – holenderska jednostka wojskowa walcząca u boku aliantów zachodnich podczas II wojny światowej
Geneza . Zostali oni zgrupowani w obozie w Haverfordwest w Walii. Wkrótce dołączyli do nich Holendrzy-ochotnicy z USA, Kanady i Republiki Południowej Afryki oraz uciekinierzy z okupowanej Holandii. pod nazwą Detachement Koninklijke Nederlandse troepen in Groot-Brittannië. Na jej czele stanął gen. mjr G.B. Noothoven van Goor. . W styczniu 1941 r. nadano jednostce nową nazwę Koninklijke Nederlandse Brigade. W sierpniu przeorganizowano ją na wzór brytyjskiej brygady piechoty, a nazwę zmieniono na Koninklijke Nederlandsche Brigade Prinses Irene. . Spośród jej żołnierzy część odeszła do nowo formowanych holenderskich sił specjalnych w ramach brytyjskich oddziałów Commando. , którego komendantem został ppłk Albert Cornelis de Ruyter van Steveninck. Tam prowadzono intensywne szkolenie bojowe, po czym Holendrów skierowano do patrolowania wybrzeża w rejonie , Frinton-on-Sea i Dovercourt. Na początku czerwca 1944 r. Brygada rozpoczęła przygotowania do akcji desantowej.