chodzi o pierwszy, świetlisty stan bardo pomiędzy śmiercią a następnym odrodzeniem. Źródłem tych nauk jest m.in. tantra dzogczen „Zjednoczenie Słońca z Księżycem”. Stan bardo dharmaty występuje natychmiast po ostatnim zjawisku przejrzystego jesiennego nieba i ustaje przed stanem pośmiertnym bardo, zwanym stanem bardo "stawania się" (Wylie: srid pa bar do), więcej czytaj art. sześć stanów bardo. Kluczowym terminem jest rigpa, „pierwotna obecność”, która ujawnia się po “przedarciu się” (Wylie: khregs chod) poza Umysł (Wylie: sems) w czasie „samowyzwolenia się” w „pierwotnej czystości” (Wylie: ka dak) pod koniec procesu umierania, lub w czasie „spontanicznego urzeczywistnienia” (Wylie: lhun grub) zjawisk stanu bardo dharmaty natychmiast po procesie umierania.
Zgodnie z procesem reinkarnacji według dwunastu ogniw współzależnego powstawania, każda czująca istota zanim narodzi się w świecie cierpień sansarycznych musi najpierw ulec niewiedzy w czasie śmierci poprzedniego życia oraz w czasie stanu pośredniego bardo przed narodzinami.