1110–1185), umiejscawiając jednak Pola Elizejskie w cytadeli (akropol) w Tebach, czyli rozumiejąc „Wyspy Szczęśliwe” tylko przenośnie.

Przy innych próbach lokalizacji geograficznej toponimów mitologii greckiej Wyspy Szczęśliwe identyfikowane były często z Wyspami Kanaryjskimi. Wydaje się, że jako pierwszy takiej identyfikacji dokonał Flawiusz FilostratŻywot Apoloniusza z Tiany, V, 3 utożsamiając Wyspy Szczęśliwe z wyspami mauretańskimi, nad którymi panował berberyjski król Numidii i Cezarei – Juba II. Poczynając od XII w. jako takie identyfikowali je zwłaszcza Portugalczycy i Hiszpanie. Idąc za tą identyfikacją, od gr. nazwy Wysp Szczęśliwych wulkaniczne wyspy położone na północno-wschodnim Atlantyku, przy wybrzeżach Europy i Afryki: Wyspy Kanaryjskie, Azory, Wyspy Zielonego Przylądka, Maderę z przylegającymi wyspami oraz Wyspy Dzikie (Selvagens) nazywa się łączną nazwą Makaronezji. Ta ostatnia nazwa ma znaczenie geofizyczne, botaniczne, a także używana jest w terminologii programów polityki regionalnej Unii Europejskiejprogram Interreg-III.