Neger – typ niemieckich żywych torped z okresu II wojny światowej. Ich produkcję rozpoczęto w roku 1944. Mimo że ich konstrukcja zakładała przeżycie pilota, to odsetek marynarzy, którzy zginęli w trakcie akcji bojowych z ich użyciem, pozwala uważać je za broń samobójczą.

Historia W marcu 1944 pod okiem inżyniera Richarda Mohra, w zakładzie produkującym torpedy w Eckernförde, opracowano pojazd podwodny, który składał się z przerobionej torpedy G7e wyposażonej w miejsce dla jednego członka załogi, który nią sterował i jednej podwieszanej torpedy bojowej G7e kalibru 533 mm. Pierwsze gotowe egzemplarze przekazano Kriegsmarine już w tym samym miesiącu. Pierwszą akcją bojową był atak na flotę aliancką pod Anzio w kwietniu 1944. Z 30 jednostek typu Neger zwodowano wówczas 17, ale tylko jednej, pilotowanej przez podchorążego Karla Heinza Potthasta, udało się zatopić stary okręt pomocniczy aliantów. Niemieckie żywe torpedy nie natrafiły w trakcie swojej operacji na okręty wroga, bowiem zostały one wcześniej ostrzeżone i opuściły port w Anzio. Z akcji wróciło wówczas 13 żywych torped, jedna została zdobyta przez aliantów, co przyczyniło się do opracowania technik obronnych przeciwko temu rodzajowi uzbrojenia.