Pozostałości zwierzęcia wedle jego odkrywców spoczywały w formacji Tsagayan, znaleziono je na szczycie jej podstawnej części, jak również w jej środkowej części. Wedle innych specjalistów i nowszych informacji pochodzą jednak z formacji Udurchukan. Mówi się też o formacji Kundur. W każdym razie datuje się je na mastrycht (ostatnie piętro ery mezozoicznej), dokładniej na środkową część tego piętra lub na późny mastrycht.
Są to osady kontynentalne, powstałe w klimacie podzwrotnikowym pozostałości środowisk podmokłych i pojezierzy w przypadku formacji Kundur, osady aluwialne natomiast w przypadku grupy Tsagayan, obejmującej formacje Udurchukan i Bureya (szczątki dinozaurów odnajdywano jednak tylko w formacji Udurchukan).
Pod względem fauny kręgowców formacja Kundur przywołuje na myśl swoje odpowiedniki w Ameryce Północnej. Chodzi tu zwłaszcza o obfitość Lambeosaurinae przypominających korytozaura, prawdopodobną obecność nodozaurydów i wieloguzkowce. Wśród roślin znaleziono pyłki okrytonasiennych, których liczba zmniejsza się wraz ze zniknięciem kaczodziobych w wyższych warstwach skalnych.
Przypisy
Linki zewnętrzne Olorotitan w Encyklopedii Dinozaury.com!
Kategoria:Dinozaury Azji Kategoria:Dinozaury kredy Kategoria:Hadrozauroidy Kategoria:Hasła rozbudowane w ramach Miesiąca Wyróżnionego Artykułu 2019