Jacques Sevin złożył śluby wieczyste 2 lutego 1917 roku. Pracował w tym czasie w liceum jezuickim, które wkrótce zostało zamknięte przez okupanta. Przełożony zakonu, początkowo nieufny wobec skautingu, zezwolił ostatecznie na opracowanie materiałów dotyczących tej metody wychowawczej. W 1917 roku duchowny wyjechał do Mouscron, gdzie podjął próbę założenia pierwszej drużyny skautowej. W 1920 roku oficjalnie powołano do życia katolicką organizację – Skautów Francji (Scouts et Guides de France).
Jezuita nadał zastępowi charakter chrześcijański, definiując go jako grupę braci w Chrystusie. Opracował zasady, programy pedagogiczne, regulaminy oraz teksty pieśni i modlitw (m.in. Modlitwę zastępowego). Zaadaptował także modlitwę św. Ignacego Loyoli na potrzeby skautów.
Obozy Chamarande W latach 1923–1933 prowadził obozy szkoleniowe dla drużynowych w Chamarande. Kładziono tam nacisk na łączenie sacrum (liturgia) z kontaktem z przyrodą. Centralnym punktem obozu była kaplica polowa, a o obecności Jezusa w Najświętszym Sakramencie przypominało podtrzymywane ognisko.