Argumentum ad ignorantiam (łac. „argument odwołujący się do niewiedzy”) – pozamerytoryczny sposób argumentowania, w którym dyskutant uznaje za dowód prawdziwości swojej tezy fakt, że jego oponent nie potrafi uzasadnić tezy przeciwnej. Jest to błąd logiczny polegający na niewzięciu pod uwagę, że brak dowodów fałszywości jakiejś tezy nie implikuje jej prawdziwości.
Przykłady
Poniżej przedstawionych zostało kilka przykładów niepoprawnych logicznie sposobów rozumowania:
„Hipoteza Riemanna musi być nieprawdziwa – nikt nie udowodnił, że jest inaczej” Wyjaśnienie: To, że nikomu jeszcze nie udało się udowodnić nieprawdziwości danego hipotetycznego stwierdzenia matematycznego, nie orzeka jeszcze o jego własnej nieprawdziwości. Wiele zdań matematycznych na przestrzeni wieków znajdywało swoje dowody dopiero po pewnym (nawet bardzo długim – zob. np. Wielkie Twierdzenie Fermata, dla którego jedyny uznany powszechnie dowód, został przedstawiony po 358 latach od sformułowania tego problemu). „Hipoteza Riemanna musi być prawdziwa – nikt nie zdołał jej obalić” Wyjaśnienie: Podobnie, jak dla błędnego przykładu powyżej;