Brandt odnosił sukcesy na polu międzynarodowym, nie powiodło się mu jednak w polityce wewnętrznej. Nie zdołał uporządkować problemów gospodarczych i finansowych Niemiec. Dodatkowo wykrycie szpiega NRD wśród pracowników urzędu kanclerskiego na tyle osłabiło pozycję kanclerza, że ten podał się do dymisji 7 maja 1974 roku (szpiegiem tym był Günter Guillaume – sekretarz Brandta). W następnych latach Willy Brandt pełnił nadal funkcję przewodniczącego SPD. Po ustąpieniu w 1987 roku został honorowym przewodniczącym tej partii.
W latach 1979–1983 był posłem do Parlamentu Europejskiego.
Życie prywatne Podczas pobytu w Norwegii zawarł w 1941 roku związek małżeński z Anną Thorkildsen (1904-1980). Para miała jedną córkę Ninję (ur. 1940). Po rozwodzie w 1948 roku, jego drugą żoną została (1920-2006). Mieli trzech synów, w tym późniejszego aktora Matthiasa (ur. 1961). Para rozwiodła się w 1980 rokuTorsten Körner: Die Familie Willy Brandt. S. Fischer, Frankfurt am Main 2013, .. Trzy lata później zawarł trzeci związek małżeński z dziennikarką (ur.