Preria północno-zachodnia, palouse (ang. Palouse prairie) – występuje w północno-zachodniej części Stanów Zjednoczonych (stany Montana, Idaho, Oregon, Waszyngton) oraz w Kolumbii Brytyjskiej. Współcześnie niemal się nie zachowała z powodu zamiany na pola uprawne i intensywnie wypasane pastwiska, opanowane przez Artemisia tridentata oraz inwazyjną stokłosę dachową Bromus tectorum. Prerię tę tworzą średnio wysokie trawy z dominacją takich gatunków jak: Agropyron spicatum, Poa ampla, Poa sandbergii, Elymus glaucus, Elymus triticoides i Festuca idahoensis. W wyższych położeniach, na glebach płytkich i w miejscach suchych dominują niewielkie, kępowe trawy. W obniżeniach, w dolinach cieków rosną trawy wysokie: Elymus cinereus i Agropyron smithii oraz płaty kamasji Camassia. Te ostatnie rośliny, kwitnąc na niebiesko i występując w wielkiej liczebności, wprowadzały w błąd pierwszych obserwatorów, którzy sądzili, że obserwują rozległe jeziora. Gatunkom jednoliściennym towarzyszą na prerii palouse takie byliny jak: Balsamorhiza sagittata, Helianthella uniflora, Zigadenus venenosus, Geum triflorum, Lupinus sericeus, Geranium viscosissimum, Castilleja lutescens i Hieracium albertinum. Rosną tu także krzewy z rodzajów śnieguliczka Symphoricarpos i róża Rosa.