Euparkeria – rodzaj niewielkiego archozauromorfa z grupy Archosauriformes. Żył we wczesnym triasie, około 248 milionów lat temu. Jego szczątki odkryto tylko na jednym stanowisku w regionie Karoo. Znane są skamieniałości zaledwie kilku osobników. Nazwa Euparkeria nawiązuje do nazwiska W. K. Parkera.
Euparkeria była drapieżnikiem. Prawdopodobnie polowała na drobne bezkręgowce, jak owady.
Budowa Było to zwierzę niewielkie i wysmukłe. Jej długość wynosiła zaledwie 65 cm, przy czym połowę stanowił ogon. Wzdłuż grzbietu euparkerii rozmieszczony był podwójny rząd ochronnych płytek kostnych. Kończyny ustawione były pionowo, podobnie jak w przypadku żyjących później dinozaurów. Kończyny tylne były o połowę dłuższe od przednich. Uważa się w związku z tym, że mogła poruszać się głównie na kończynach tylnych, bądź też biegać na nich sporadycznie (Caroll 1988). Czaszka była względnie duża. Zaopatrzona była, oprócz dwóch par otworów skroniowych, w parę otworów w żuchwie oraz w górnej szczęce, przed oczodołami. Zęby były bocznie spłaszczone i miały ząbkowane powierzchnie.