W 550 rok Słowianie dotarli niemalże do Konstantynopola, a w 551 i 559 roku powtórzyli to Kutigurowie.
Polityka wewnętrzna Aby uzyskać fundusze na prowadzenie kampanii wojennych i utrzymanie odzyskanych prowincji, cesarz chciał zreformować administrację, ograniczyć nadużycia i ukrócić sprzedawanie stanowisk. Wprowadził centralizację finansów, zakaz sprzedawania ziem dominialnych i kupowania posiadłości przez urzędników w prowincjach, gdzie pełnili funkcje. Ponadto wprowadził system podatkowy, który obowiązywał w całym państwie, a nie tylko w części i podjął środki przeciw korupcji. W wyniku reform, w 532 roku wybuchło powstanie Nika, którego skutkiem było zniszczenie części Konstantynopola, a także próba osadzenia na tronie cesarskim Hypatiusza. Dzięki Teodorze, Justynian nie zdecydował się uciekać z miasta, a interwencja Belizariusza, Mundusa i Narsesa stłumiła rebelię. Kolejne reformy cesarz starał się wprowadzić w 535 roku, jednak nie udało mu się całkowicie wyplenić korupcji. Rok później zmienił podział administracyjny kraju i połączył władze cywilne z wojskową w regionach.