Dzięki działaniom Teodory, cesarz wprowadził ochronę kobiet zamężnych i prostytutek, sprzeciwiając się stręczycielstwu. W 532 roku wynajął architektów Antemiusza z Tralles i Izydora z Miletu w celu budowy świątyni Hagia Sophia. Budowa została ukończona po pięciu latach, jednak po zniszczeniu kopuły w 557 roku, jej odbudowa potrwała do roku 562. Oprócz tego budował lub odbudowywał kościoły w Konstantynopolu, między innymi śś. Sergiusza i Bachusa i śś. Apostołów oraz kościół św. Witalisa w Rawennie. Ponadto fundował twierdze obronne na granicach państwa, akwedukty, mosty łaźnie, szpitale i przytułki.
Polityka religijna W zakresie polityki religijnej Justynian wyznawał credo chalcedońskie, natomiast Teodora sprzyjała monofizytyzmowi. Cesarz uważał się za władcę powołanego przez Boga i osobę, której zadaniem jest troska o jedność Kościoła, zatem rościł sobie prawa do mianowania biskupów i zwoływania soborów (cezaropapizm). Utrzymywał dobre kontakty z papieżami Janem II, Agapitem I, Sylweriuszem, Wigiliuszem i Pelagiuszem I. Twierdził, że powinna istnieć jedna religia, tak jak jest jeden władca i z tego powodu zwalczał schizmę akacjańską i odbudował jedność z Rzymem.