Ona sama ma obsesję na punkcie futer do tego stopnia, że zaaranżowała kradzież tygrysa z London Zoo i zleciła taksydermiście Skinnerowi zrobienie z niego dywanu.
Wkrótce Perdy rodzi piętnaście szczeniąt i Cruella domaga się ich kupna, jednak Roger i Anita odmawiają. Wobec tego wściekła Cruella zwalnia Anitę. Wiele tygodni później gdy Dearly’owie wychodzą na spacer z Pongiem i Perdy, do ich domu wkraczają dwaj osobiści przestępcy Cruelli, Nochal i Baryła, i bezwzględnie porywają szczenięta mimo wysiłków Niani. Cruella prócz szczeniąt Dearlych ukradła 84 innych szczeniąt dalmatyńczyków i zamierza z nich uszyć futro przy pomocy Skinnera. O zmierzchu używają Pongo i Perdy za pomocą szczekania alarmują inne psy w Londynie o porwanych szczeniąt. Wkrótce wiadomość o porwaniu rozpowszechnia się wśród wszystkich zwierząt w całej Anglii.
W Suffolk na trop porwanych szczeniąt wpada airedale terrier Kipper śledzący furgonetkę Nochala i Baryły. Znajduje je w rodzinnej posiadłości Cruelli. Po otrzymaniu zwrotnej wiadomości Pongo i Perdy uciekają Dearlym i kierują o własnych nogach do Suffolk. Anita przypomina sobie niezdrowe zainteresowanie Cruelli jej projektem i ze zgrozą domyśla się, że to Cruella stoi za porwaniem i co zamierza zrobić.