Może zaostrzyć istniejącą niewydolność serca.
Przykłady: werapamil, gallopamil, , .
Pochodne dihydropirydyny Pochodne , podobnie jak blokery z grupy werapamilu, blokują kanały wapniowe będące w stanie pobudzenia, zapobiegając ich otwarciu. Działają przede wszystkim na mięśnie gładkie naczyń krwionośnych, a w mniejszym stopniu wpływają na serce. W związku z tym są stosowane w leczeniu nadciśnienia, ale nie są skuteczne w leczeniu zaburzeń rytmu serca. Krótko działająca nifedypina jest używana w terapii choroby niedokrwiennej serca.
Przykłady: nifedypina, amlodypina, lerkanidypina, nitrendypina, lacydypina, nitrofedypina, nizoldypina, nilwadypina.
Grupa diltiazemu Pod względem chemicznym są to pochodne benzotiazepiny. Blokują otwarte kanały wapniowe przede wszystkim w sercu, ale również w mięśniach gładkich naczyń. Wykazują ujemne działanie chronotropowe. Stosuje się je w zapobieganiu i leczeniu choroby niedokrwiennej serca.
Przykład: diltiazem.
Klasa B Nieselektywne blokery kanału wapniowego. Mogą blokować różne rodzaje kanałów, najczęściej antagonizują kanały wapniowe i sodowe. Leki z tej grupy często wpływają również na funkcje biologiczne innych substancji, np. histaminy.