Karolem Świerczewskim i Stanisławem Popławskim zasiadł w prezydium I Kongresu Medycyny Wojennej Wojsk Polskich i Sojuszniczych.
Był zdecydowanie przeciwny wszelkim działaniom nawet pośrednio legitymizującym władzę komunistów – działalność Stanisława Mikołajczyka oceniał jako zdradę. Na przełomie lutego i marca 1946 przekradł się na Zachód. W latach 1948–1949 Aleksander Klotz spisał pamiętnik dotyczący lat 1939–1946.
Od 10 marca 1946 w Polskich Siłach Zbrojnych w Wielkiej Brytanii w Komisji Dokumentacyjnej (lub Oddziale Personalnym) Sztabu Głównego WP, następnie do 1949 w Polskim Korpusie Przysposobienia i Rozmieszczenia. Po odejściu z PKPR pracował jako nauczyciel języka rosyjskiego w szkole armii brytyjskiej, a następnie jako ekspert do spraw sowieckich w Joint Intelligence Bureau, aż do przejścia na emeryturę, już jako brytyjski urzędnik państwowy (). Po przejściu na emeryturę wyjechał do syna do Australii.
Wioząc żonę Lidię do szpitala, doznał, prowadząc samochód, zawału serca i zmarł za kierownicą. Samochód przełamał barierkę autostrady i zderzył się czołowo z jadącym z naprzeciwka autobusem. Żona pułkownika zginęła na miejscu.