16 Dywizja Pancerna (niem. 16. Panzer-Division) – niemiecka dywizja pancerna, uczestniczyła w ataku na Związek Radziecki i walkach z aliantami zachodnimi.

Historia Sformowana rozkazem z dnia 1 listopada 1940 roku z przeformowania 16 Dywizji Piechoty i 2 pułku pancernego z 1 Dywizji Pancernej. Początkowo formowana na terenie Niemiec w grudniu 1940 roku zostaje przerzucona na teren Rumunii, gdzie dokończono jej organizację.

W trakcie niemieckiej agresji na państwa bałkańskie znajdowała się w odwodzie Naczelnego Dowództwa Wojsk Lądowych, lecz ostatecznie nie wzięła udziału w walkach.

W czerwcu 1941 roku licząca 158 czołgów dywizja została włączona w skład 1 Armii Pancernej (Grupa Armii Południe), w składzie której wzięła udział w ataku na ZSRR, walcząc w rejonie Żytomierza i Kijowa. W dniu napaści na Związek Radziecki miała do dyspozycji: 44 szt. Pz I, 71 szt. Pz II, 20 szt. Pz III i 8 szt. Pz IV. W 1942 roku walczyła pod Taganrogiem i Charkowem.

W sierpniu 1942 roku weszła w skład 6 Armii i wzięła udział w natarciu na Stalingrad. W wyniku ofensywy radzieckiej została otoczona wraz z innymi oddziałami 6 Armii w Stalingradzie.