W swej dysertacji VanBuren podnosi jeszcze inne sposoby wyjaśnienia tej kwestii, jak drążenie w ziemi czy specyficzne zachowania pokarmowe bazalnych dinozaurów rogatych.
Auroraceratops miał żebra szyjne zbudowane podobnie jak u innych pierwotnych ceratopsów – środkowe żebra tego odcinka kręgosłupa nosiły dodatkowy wyrostek po stronie grzbietowej, nieobecny u bardziej zaawansowanych ewolucyjnie dinozaurów rogatych, znaleziony po raz pierwszy u Zhuchengceratops przez Xu i współpracowników w 2010, a u Auroraceratops przez Morschhausera 2 lata później.
Płytki mostka, jak u leptoceratopsa czy montanoceratopsa, były cienkie, podatne na złamanie.
Za panewką stawu biodrowego znajduje się wyrostek zakrzywiający się dobrzusznie. Koniec kości kulszowej przypomina Mosaiceratops.
Paleobiologia Ceratopsy zaopatrzone były w wąskie, hakowate dzioby, dzięki którym przeżuwały pokarm. Żywiły się prawdopodobnie pokarmem roślinnym. Ścierane o pokarm zęby mogły ulegać zastępowaniu przez nowe. Przewód pokarmowy prawdopodobnie nie był u ceratopsów bardzo długi.
Historia i klasyfikacja Kladogram z pracy opisującej auroraceratopsa autorstwa You i współpracowników:
Kladogram z publikacji ustanawiającej rodzaj Hualianceratops z 2015, autorstwa Hana i współpracowników (uproszczono poprzez wprowadzenie nazw Pachycephalosauria i Leptoceratopsidae):
Kladogram z pracy opisującej Aquilops (uproszczono):