Rok później, w 879 r., Karloman zapadł na zdrowiu i wyznaczył Ludwika regentem Bawarii, a razie swojej śmierci następcą tronu. Karloman zmarł w 880 r. i Ludwik objął władzę w Bawarii.
W 877 r. zmarł również Karol Łysy. Ludwik zawarł więc traktat o przyjaźni z jego następcą, Ludwikiem II Jąkałą. Traktat podpisano w listopadzie 878 r. we Voeren, niedaleko Liège. Stryjeczni bracia zobowiązali się w nim uznać sukcesję swoich synów we własnych królestwach i nie zgłaszanie pretensji do królestw drugiej strony. Postanowienia te zostały wystawione na próbę już w 879 r., kiedy zmarł Ludwik Jąkała. Część możnych zachodniofrankijskich, na czele z opatem Joscelinem, zaprosiła na tron Ludwika Młodszego. Po namowach swojej ambitnej żony Ludwik ruszył do zachodniego królestwa. Doszedł aż do Verdun. Wówczas synowie Jąkały – Ludwik III i Karloman, oddali Ludwikowi Młodszemu swoją część Lotaryngii, co skłoniło króla Saskonii do powrotu do swojego kraju. W lutym 880 r. zostało to potwierdzone traktatem w Ribemont. Traktat ustalał granicę między obydwoma królestwami, która pozostała nienaruszona aż do XIV wieku.