Tok opowiadania jest u Langego zawsze barwny i zajmujący, pełen niespodzianek i rzeczy nowych i nieoczekiwanych.”

Dla „Rzeczpospolitej” tom zrecenzował Mieczysław Smolarski (podpisany jako „M. S.”). Utwory tu zebrane opisał jako opowiadania, szkice i nowele; tytułowe opowiadanie uznał za jedno z najbardziej wyróżniających się w zbiorze i najbardziej „fantastyczne”.

Analiza Akcja Nowego Tarzana oparta została na modnych w latach 20. eksperymentach takich jak te polegające na przeszczepieniu organizmowi ludzkiemu gruczołów szympansa w celu spowolnienia procesu starzenia się; autor nawiązuje do nich już na początku utworu (nawiązując do badań m.in. Steinacha, Woronowa i Jaworskiego). Według Marka Kurkiewicza opowiadanie jest wyrazem sceptycyzmu i krytycznego podejścia Langego do takich eksperymentów, które (być może wraz z całą nauką ksenotransplantacji) uważał za mało etyczne. Koniec utworu – scena opuszczenia laboratorium przez ludzi – symbolizuje zwycięstwo idei humanizmu oraz humanitaryzmu względem zwierząt, a także tryumf natury nad arogancją człowieka. Motywy przewodnie obejmują baśniowy motyw odmłodzeniaMazurkiewicz, Adam (2008) "Przemiany fantastyki cudownego wynalazku w XX-wiecznej literaturze polskiej" Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica. 1505-9057. [Z.] 10 (2008), s.