Historia Kości nieznanego wcześniej dinozaura odkryto ma północnych stokach gór Alaski, w okolicy North Slope Borrough, którą później podano jako lokalizację typową. Znalezisko opisał w 2005 Roland Gangloff ze współpracownikami, w tytule swej pracy zaznaczając, że chodzi o pierwszego pachycefalozauryna z arktycznej Alaski. Holotyp oznakowano UAMAK-493-V-001. Badacz nie zapewnił jednak formalnego opisu nowego taksonu, który pojawił się rok później w przeglądzie pachycefalozaurów autorstwa RM Sullivana.
Budowa Alaskacephale odróżniał się od swych krewnych podwójnym rzędem guzków na kości łuskowej. Guzki te, o dobrze wyrażonej wielokątnego kształtu podstawie i wydatnym szczycie, zbiegały się ku linii płaszczyźnie pośrodkowej. Cechy te Sullivan uznał za diagnostyczne dla nowego rodzaju Pachycephalosauria. Kość kwadratowa zdaje się być połączona z łuskową szwem. Gangloffa i inni porównywali ją do homologu u pachycefalozaura. Sullivan natomiast zwraca uwagę na różnice ze stanem spotykanym u wszystkich innych Pachycephalosauridae, u których ma ona trójkątny przód i leży w kierunku tylno-grzbietowym do kości łuskowej. Zauważa dalej, że jej przedni koniec otaczają dwa wyrostki kości łuskowej, przednio-brzuszny i tylno-brzuszny. Nie ma tam śladu palcowatych wcięć u żadnego Pachycephalosauridae, a całość leży za bardzo z przodu.