Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje tukana tęczodziobego za gatunek bliski zagrożenia (NT, Near Threatened) od 2021 roku. Wcześniej (od 1988 roku) klasyfikowany był jako gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). W 2019 roku organizacja Partners in Flight szacowała, że liczebność światowej populacji mieści się w przedziale 50–500 tysięcy osobników. Trend liczebności populacji uznawany jest za spadkowy ze względu na wylesianie, polowania oraz zabieranie młodych, by trzymać je jako zwierzęta domowe. Gatunek jest wymieniony w II załączniku konwencji CITES.
Hodowla thumb|250px|right|Tukan tęczodzioby Ze względu na dużą ruchliwość tukanów, do ich hodowli potrzebne są przestronne klatki. Dodatkowym utrudnieniem w ich trzymaniu jest łatwość zapadania na hemochromatozę.
Podgatunki Wyróżnia się 2 podgatunki Ramphastos sulfuratus: R. sulfuratus sulfuratus Lesson, 1830 – południowo-wschodni Meksyk, Belize, północna Gwatemala R. sulfuratus brevicarinatus Gould, 1854 – południowo-wschodnia Gwatemala do północnej Kolumbii i skrajnie północno-zachodniej Wenezueli.
Przypisy Systematyka i nazwa polska za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Tukanowate Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1830 roku Kategoria:Taksony opisane przez Renégo Lessona