Bieniakonie (biał. Беняконі, Bieniakoni) – agromiasteczko (dawniej miasteczko) na Białorusi w rejonie woronowskim obwodu grodzieńskiego, przy granicy z Litwą.
Miasto duchowne położone było w końcu XVIII wieku w powiecie lidzkim województwa wileńskiegoВялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 88..
Znajdują się tu rzymskokatolicka parafia św. Jana Chrzciciela w Bieniakoniach oraz stacja kolejowa Bieniakonie, położona przy linii kolejowej Wilno - Lida. Jest to białoruska stacja graniczna na granicy z Litwą.
Historia Na początku 1919 roku Bieniakonie zostały zajęte przez bolszewików. 17 kwietnia 1919 roku o godzinie 16:15 straż przednia 1. Brygady Jazdy Wojska Polskiego pod dowództwem mjr. Władysława Beliny-Prażmowskiego zajęła miejscowość bez walki. Dokonano tego w trakcie ofensywy przeciwko bolszewikom, której celem było odbicie z ich rąk Wilna. Miejscowa polska ludność przyjęła kawalerzystów entuzjastycznie.
Za II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą wiejskiej gminy Bieniakonie w województwie nowogródzkim.
Uwiecznione w pejzażu Stanisława Jarockiego z 1927 pt.