po zagraniu kilku utworów zespół został z dachu spędzony przez policjantów i wylegitymowany, zaś Markowski został zatrzymany i zwolniony z komisariatu po godzinnym przesłuchaniu.
Przyjęcie przez krytykę Szerszą recenzję Perfect Symfonicznie zamieścił w 2003 Teraz Rock. Łukasz Wewiór napisał:
Pochlebne recenzje albumowi wystawił Marcin Cichoński, ekspert serwisu cgm.pl, który podkreślił płynność przechodzenia z partii rockowych w miłe dla ucha brzmienia symfoniczne. Krytyk stwierdził, że „im wolniej tym lepiej” i jako najlepsze utwory wytypował „Gdy mówię jestem”, „Niewiele Ci mogę dać” i „Idź precz”.
Zespół, jak i album, został skrytykowany przez Roberta Leszczyńskiego. Krytyk zarzucił zespołowi komercyjność i skłonność do sprzedawania tego samego towaru kolejny raz, a także lenistwo w nagrywaniu albumów („Zespół zamiast skomponować nową płytę (Perfect milczy od trzech lat), nagrywa te same, dobrze znane piosenki”). Leszczyński negatywnie ocenił również kompozycję albumu – zwrócił uwagę na brak możliwości „rozwinięcia skrzydeł” aranżerów podejrzewając, że byliby oni w stanie zmienić oblicze albumu – „każdy z nich [aranżerów] mógł tylko dodać kilka instrumentów do gotowej, rockowej aranżacji.