Budowę stadionu zakończono 5 września 1972 czyli zaledwie po dwóch miesiącach od jej rozpoczęcia.
W trakcie sezonu 72/73 rozpoczęto rozbudowę stadionu: wyrównano i podwyższono wały, wykonano obiekty towarzyszące (szatnie i łaźnie), zainstalowano wieżę spikerską oraz tablicę świetlną.
Rekord frekwencji na stadionie został ustanowiony w 1/8 finału Pucharu Polski w meczu z Górnikiem Zabrze w 1974 r., na który przyszło blisko 20 tysięcy ludzi. Drugim meczem który zebrał tak liczną rzeszę fanów był półfinał Pucharu Polski z Wisłą Kraków w 1975 roku.
Stadion Górniczy jest typowo piłkarskim stadionem. Obiekt jest położony obok stadionu Zagłębia, obecnie wykorzystywany jako boisko do rozgrywania spotkań drużyn młodzieżowych i drużyny kobiecej Zagłębia.
Stary stadion
Budowa stadionu rozpoczęła się w latach siedemdziesiątych, kiedy wykonano pierwsze nasypy pod trybuny. Jednak prawdziwą budowę rozpoczęto na początku 1985 roku. Zbudowany został jako, typowa wtedy, konstrukcja na wałach ziemnych. Stadion otwarty został 22 lipca 1985. Tego dnia odbyły się oficjalne uroczystości otwarcia, a drużyna Zagłębia Lubin rozegrała towarzyskie spotkanie z Pogonią Szczecin. Mecz zakończył się wynikiem remisowym 1:1 a na trybunach zasiadło ponad 30 tys.