Po dokonanej w 1988 likwidacji tego Kościoła znaleźli się oni w Kościele Zielonoświątkowym.

Przewodniczący ZSCh w Polsce 1910–1917: Jan Kajfosz 1917–1920: Karol Kaleta Od roku 1920 do wejścia w struktury ZKE przewodniczącymi byli: 1920–1927: Karol Śniegoń 1927–1931: Karol Kupka 1931–1935: Adolf Małysz 1937–1938: Karol Śniegoń 1938–1945: Paweł Wojnar 1945–1947: Karol Śniegoń

Stanowczy chrześcijanie w Czechosłowacji W Czechosłowacji po zawieszeniu działalności stowarzyszeń religijnych stanowczy chrześcijanie zostali w 1951 przyłączeni do Jednoty Czeskobraterskiej.

Na początku lat 60. w czasie nabożeństw Stanowczych Chrześcijan na Zaolziu zaczęło pojawiać się religijne proroctwo, które nawoływało do migracji do Polski, do „opuszczenia domów i przeniesienia się w odległe puste miejsce”. Od jesieni 1966 roku opuszczone w tym czasie wioski w Beskidzie Niskim zasiedliło w sumie około 100 rodzin zarówno z Czechosłowacji jak i Polski. Dopiero jednak w 1981 stanowczy chrześcijanie, którzy osiedlili się w Beskidzie Niskim uzyskali rejestrację jako Protestancka Wspólnota Regionu Bieszczadzkiego, przemianowana w latach 90. na Ewangeliczna Wspólnota Zielonoświątkowa.