Rozpoczął on starania przed Katowickim Zjednoczeniem Przemysłu Węglowego nad rozwiązaniem problemu w trzech propozycjach: urządzenie kaplicy w budynku dawnej szkoły ewangelickiej, przeznaczenie budynku dawnego domu kawalera albo wykup lub dzierżawa działki na nowy kościół. Mimo początkowego sprzeciwu, udało się zawrzeć porozumienie i 6 czerwca 1946 roku podpisano umowę z Katowickim Zjednoczeniem Przemysłu Węglowego w Wełnowcu, przejmując niezagospodarowany teren o wymiarach 100×100 m, na którym miał stanąć „rozbieralny” kościół.
12 maja 1946 roku powołano Komitet Budowy Kościoła pod przewodnictwem ks. Tomaszewskiego. Jednocześnie udało się uzyskać od dyrektora Sznapki z KZPW betonowy barak z Brzezinki, który po rozebraniu miał posłużyć jako materiał budowlany dla nowego kościoła, natomiast od kopalni „Wieczorek” w korzystnej cenie kupowano część niezbędnych materiałów budowlanych.