Ks. Mandrek mieszkał początkowo na plebanii w Janowie. Żeby poprawić sytuację z dojazdem do Giszowca, na początku planowano wynająć dom przy obecnej ulicy Barbórki 3, lecz władze kopalni „Wieczorek” zwlekały z załatwieniem tej sprawy, dlatego też zdecydowano o budowie nowego probostwa na skraju terenu cmentarza. We wniosku o pozwolenie na budowę zadeklarowano kaplicę oraz zabudowę gospodarczą. Pierwsze prace rozpoczęto przed uzyskaniem pozwolenia i po doprowadzeniu budynku do pierwszego piętra 3 listopada 1949 roku Wydział Powiatowy zakazał budowy probostwa według złożonego projektu. Ks. Mandrek wprowadził się do nowego budynku probostwa we wrześniu 1950 roku, a także zaczęła funkcjonować kancelaria. 13 listopada tego samego roku zezwolono na kontynuację prac budowlanych.
W nowej kuracji rozwijało się życie parafialne. Powstało kilka grup, w tym: Bractwo Różańcowe, Krucjata Eucharystyczna, Sodalicja Mariańska i chór. We wrześniu 1954 roku do kuracji przybył pierwszy wikariusz – ks. Stanisław Sierla, który posługiwał w kuracji przez rok. Dzięki pomocy wikariusza zwiększyła się liczba odprawianych mszy świętych – w dni robocze do dwóch, a w niedziele o msze święte wieczorne.