Oryctodromeus miał stosunkowo szeroką czaszkę. W skład kości krzyżowej wchodziło siedem kręgów, w tym dwa tylne kręgi tułowiowe wraz z ich żebrami. Kość biodrowa cechowała się bardzo krótką częścią przedpanewkową, a długą zapanewkową. Oryktodrom osiągał średnie rozmiary jak na przedstawiciela gradu hipsylofodontów – mierzył prawdopodobnie około 2 m długości i ważył 10–20 kg. Miał stosunkowo długi ogon, stanowiący ponad połowę długości całego zwierzęcia. Oryktodrom prawdopodobnie kopał nory i prowadził przynajmniej częściowo podziemny tryb życia, na co wskazuje odnalezienie holotypu i paratypu w pozostałościach wydrążonego tunelu, odpowiadającego rozmiarami dinozaurom. Cechy pyska, obręczy barkowej, miednicy wspierają hipotezę o kopaniu nor przez oryktodromy, podczas gdy kończyny miały proporcje typowe dla zwierząt kursorialnych (biegających). Oryctodromeus jest pierwszym znanym dinozaurem kopiącym nory, później nory przypisywane dinozaurom odkryto również w Australii, kopać je mógł również blisko spokrewniony z oryktodromem Koreanosaurus. Juwenilne oryktodromy odnalezione przy dorosłym holotypie były stosunkowo duże (ok.