Podział ropień przednio-górny - najczęstszy (80% przypadków). Największe uwypuklenie znajduje się na granicy podniebienia miękkiego i łuku podniebienno-językowego (łuku przedniego), które zwykle zasłania migdałek ropień tylno-górny - (15% przypadków) migdałek wypchnięty jest ku przodowi przez naciek znajdujący się w górnej części łuku podniebienno-gardłowego (łuku tylnego) ropień dolny - (4% przypadków) wypycha migdałek ku górze ropień zewnętrzny - (1% przypadków) przesuwa migdałek w całości ku linii środkowej ropień wewnątrzmigdałkowy - niezwykle rzadki
Mikrobiologia 50% bakterie beztlenowe 25% bakterie tlenowe paciorkowce β-hemolizujące typu A 25% flora mieszana
Leczenie punkcja grubą igłą i w przypadku uzyskania treści ropnej nacięcie (ropień ten zawsze nacina się wewnątrzustnie cięciem błony śluzowej między łukiem podniebienno-językowym a migdałkiem) i drenaż ropnia codzienne poszerzanie jamy ropnia, aż do całkowitego braku wypływu treści ropnej antybiotykoterapia (10-14 dni) 2-3 dniowe płukanie jamy ustnej tonsillektomia "na gorąco", wykonywana z następujących wskazań: krwawienie po nacięciu ropnia (bezwzględnie) a także wskazania względne: powikłania ogólne migdałkowopochodne brak poprawy po nacięciu ropnia (utrzymujące się objawy ogólne i miejscowe)