Cannone da 90/53 modello 41 – włoskie działo przeciwlotnicze z okresu II wojny światowej. Była to nowoczesna konstrukcja dorównująca niemieckiej 8,8 cm Flak 18.
Canone modello 41 została skonstruowana w drugiej połowie lat 30. XX wieku. Pierwsze egzemplarze powstały w 1939. Zamówiono 1087 armat w wersji modello 41P (wersja stacjonarna), 660 modello 41C (wersja holowana), 57 armat przeznaczonych do montażu na ciężkich samochodach ciężarowych Dovunque SPA 41 i Lancia 3Ro. Ambitne plany produkcji, podobnie jak w przypadku innych typów dział włoskich, pokrzyżowała słabość włoskiego przemysłu. W rezultacie do kapitulacji Włoch w 1943 dostarczono 539 armat wszystkich wersji.
Działa modello 41 były używane przez Włochów zarówno w roli dział przeciwlotniczych, jak i dział artylerii nadbrzeżnej. Podobnie jak niemieckie działa przeciwlotnicze 88 mm armata modello 41 mogła pełnić rolę działa przeciwpancernego. 30 z nich zainstalowano na niszczycielach czołgów Semovente M41M da 90/53, planowano także produkcje kołowego niszczyciela czołgów Semovente Ruotato da 90/53 Breda 501 uzbrojonego w to działo. Powstała także wersja morska działa modello 41, instalowana na pancernikach typu Littorio.