Leczenie przepukliny okołostomijnej jest jedynie operacyjne. Problematyczny jest czas wykonania zabiegu. Przyjmuje się, że jeśli rokowanie co do życia pacjenta jest złe, a przepuklina nie utrudnia pasażu treści do worka stomijnego, można pozostawić ją bez leczenia. Jeśli rokowanie jest dobre lub przepuklina zaburza wydalanie czy też uniemożliwia prawidłowe zaopatrzenie należy zastosować leczenie operacyjne.

Wyróżnia się tu: relokację stomii – wyłonienie jej w innym miejscu wraz z zeszyciem poprzedniego otworu proste zwężenie szwami poszerzonego otworu wokół stomii Obie te metody charakteryzują się wysokim odsetkiem nawrotów (30-70%). W roku 1985 Sugarbaker podał klasyczny już dziś sposób zaopatrywania przepuklin okołostomijnych z użyciem siatki polipropylenowej (wycina się w niej otwór przepuszczający jelito). Siatka ta wzmacnia również bliznę powstałą w wyniku ponownego otwarcia jamy otrzewnej. Metoda ta lub jej odmiany pozostają obecnie najlepszym sposobem naprawy. W ostatnich latach pojawiały się doniesienia o stosowaniu siatki wzmacniającej już w czasie pierwotnego zabiegu wyłaniania stomii, co miałoby zapobiegać powstawaniu przepuklin okołostomijnych.

Bibliografia Goligher J.: Surgery of the anus, rectum and colon. 5th ed. London: Baillier Tindall, 1985,: 703–705 Turnbull R, Weakley F.: Atlas of Intestinal Stomas, CV Mosby Company, St. Louis (1967).

Kategoria:Przepukliny Kategoria:Stomia