Jedynie północne wybrzeże (Zatoka Biskajska) i część południowego wybrzeża (rejon zachodniej Andaluzji) to wybrzeża nieco bardziej poszarpane, urozmaicone serią niewielkich półwyspów.
Wybrzeża Hiszpanii, sprzyjające turystyce, są w większości płaskie i dostępne. Znaczna część wybrzeża wschodniego i południowego to plaże, tylko miejscami urozmaicone skałami i klifami. Na północy oprócz plaż ciągnących się nad Zatoką Biskajską brzeg morski w zachodniej części wybrzeża jest riasowy. Baleary są w znacznej mierze usiane klifami, ale i tam w wielu miejscach występują płaskie wybrzeża, intensywnie zagospodarowane turystycznie. thumb|350px|Widok na Moncayo z Alcalá de Moncayo
Budowa geologiczna Hiszpania ma skomplikowaną budowę geologiczną, ukształtowaną przez ruchy górotwórcze w proterozoiku, sylurze i w karbonie. Najwyższe łańcuchy górskie należą do systemu fałdowań alpejskich. Centralna część Półwyspu Iberyjskiego (w granicach Hiszpanii i Portugalii) zbudowana jest z masywów paleozoicznych, częściowo przykrytych osadami mezozoicznymi i kenozoicznymi, które występują w rozległych nieckach. Hiszpania, będąc krajem górzystym i wyżynnym, posiada kilka pasm górskich, które cechuje rozmaita budowa geologiczna.