Izabela z Angoulême, fr. Isabelle d’Angoulême, ang. Isabella of Angoulême (ur. ok. 1187, zm. 31 maja 1246) – hrabina Angoulême i królowa Anglii.
Była jedyną córką i następczynią Aimera Taillefer, hrabiego Angoulême, i Alicji z Courtenay (córki Piotra I dziedzica rodu Courtenay). Została suwerenną władczynią Angoulême w 1202, kiedy była już królową Anglii. Jej ślub z królem Janem bez Ziemi miał bowiem miejsce 24 sierpnia 1200, w Bordeaux, zaraz po tym jak jej mąż anulował swoje pierwsze małżeństwo (z Avisą z Gloucester). W momencie ślubu Izabela miała około 13 lat, ale była już znana z powodu swojej urody, i współcześni historycy nazywają ją czasem Heleną Średniowiecza.
Jej małżeństwo z Janem nie było szczęśliwe, ponieważ Izabela była znacznie młodsza od swojego męża. Przed tym ślubem Izabela była zaręczona z Hugonem IX z Lusignan, hrabią La Marche. Ponieważ zaręczyny zostały zerwane król Francji – Filip August – skonfiskował wszystkie francuskie ziemie Jana bez Ziemi i Izabeli. Kiedy Jan zmarł w 1216 jego żona miała zaledwie około 29 lat. Wróciła do ojczyzny i w 1220 poślubiła syna swojego dawnego narzeczonego, Hugona X.
thumb|left|220px|Nagrobek Izabeli w Fontevraud