Charakter in iure cessio Ponieważ do dokonania in iure cessio konieczne było wszczęcie procesu legisakcyjnego, jego uczestnikami mogli być jedynie obywatele rzymscy, mający prawo uczestniczenia w takim procesie (zdolność sądową). In iure cessio była sformalizowaną czynnością prawną o charakterze abstrakcyjnym. Ponadto nie można jej było obwarować warunkiem (condicio) ani terminem (dies), gdyż należała do tzw. actus legitimi.
In iure cessio wyszła z użycia w IV w., a ostatecznie została zniesiona w kodyfikacji justyniańskiej.
Zastosowanie in iure cessio Za pomocą in iure cessio: nabywano własność kwirytarną (w szczególności na res mancipi), ustanawiano służebność, powierniczo przenoszono własność rzeczy, dokonywano darowizny, wyzwalano niewolników (manumissio vindicta), dokonywano adopcji, odstępowano spadek (in iure cessio hereditatis).
Bibliografia
Władysław Rozwadowski "Prawo rzymskie" Wydanie II. Poznań 1992
Kategoria:Res