Langeron prowadził dziennik z każdej z wojennych kampanii, w których uczestniczył. Dzienniki te zawierają mnóstwo detali i anegdot. Pozostawił także obszerne memuary. Jego spuścizna zawiera: „Mémoires sur les guerres de la première coalition, 1792–1793”, „Mémoires de Langéron, générale d’infanterie dans l’armée russe. Campagnes de 1812, 1813 et 1814”, „Journal inédit de la campagne de 1805” i Zapiski Grafa Łanżerona. Wojna s Turcyjej w 1806–1812.
Langeron i Puszkin Przebywający na zesłaniu Aleksander Puszkin bywał w domu Langerona. Według wydawcy czasopisma „Rosyjskie archiwum” Piotra Bartenewa: Langeron męczył Puszkina czytaniem swoich szkiców i tragedii. Lekkomyślność jego posuwała się do tego, że będącemu wówczas w niełasce Puszkinowi dawał do czytania listy, które za caratu Pawła I otrzymywał od przyszłego imperatora Aleksandra I. Przyjacielskie stosunki Puszkina i Langerona nie skończyły się wraz z wyjazdem hrabiego z Odessy w maju 1824 i utrzymywały się w Petersburgu.
Puszkin znał żonę Langerona Elżbietę i jego nieślubnego syna Teodora Andrault. Za niego wyszła za mąż w 1840 Anna Olenina, z którą bezskutecznie chciał się żenić 12 lat wcześniej sam poeta.