Pełnił z wyboru przez kilka kadencji funkcje zastępcy dyrektora (1981–1991) i dyrektora Instytutu Chemii i Technologii Organicznej Politechniki Śląskiej (1991–1997). W latach 1996–2002 pełnił funkcję prorektora ds. dydaktyki Politechniki Śląskiej, a następnie w latach 2002–2008 – rektora Politechniki Śląskiej. W tym czasie rozwinął szeroką działalność międzynarodową w dziedzinie edukacji. Był w komitecie sterującym cyklicznej międzynarodowej konferencji edukacji inżynierskiej (ICEE), utworzył międzynarodową sieć na rzecz edukacji inżynierskiej i badań (iNEER) i jest w jej władzach (iNEER Board)iNNER Administrative Structure, był członkiem Rady w Internationales Hochschulinstitut Zittau (Niemcy), a w latach 2007–2009 był jej prezydentem. Działał w Konferencji Prorektorów ds. Kształcenia Uczelni Technicznych, będąc między innymi inicjatorem powstania Komisji Akredytacyjnej Uczelni Technicznych, której był członkiem.
Za swoją działalność naukową, dydaktyczną i organizacyjną był wielokrotnie wyróżniony nagrodami Ministra. W październiku 2008 r. otrzymał tytuł doktora honoris causa Politechniki Lwowskiej.