Przyczyniło się to do wypracowania skutecznej i nowoczesnej jak na tamte czasy metody zapobiegania i leczenia pooparzeniowych zwężeń przełyku. Do innych tematów zainteresowań klinicznych profesora należały nowotwory głowy i szyi oraz alergia.
W 1958 PZWL wydało kolejny podręcznik jego autorstwa Choroby nosa, gardła i krtani. Po jego uzupełnieniu i połączeniu z Zarysem otiatrii został on wydany jako Zarys otolaryngologii (wyd. II 1963; wyd.III 1967). Jest także autorem rozdziału Ucho wewnętrzne w podręczniku Anatomia człowieka autorstwa Adama Bochenka i Michała Reichera. Z jego inicjatywy w klinice utworzono pracownie: audiologiczną, alergologiczną, fotograficzną oraz laboratorium histologiczne, bibliotekę, zwierzętarnie i sale operacyjne.
Jego dorobek naukowy to wiele prac ogłoszonych w czasopismach polskich i zagranicznych, liczne referaty oraz promotorstwo 28 doktoratów i opieka na 7 habilitacjami.
Czterech jego uczniów zostało kierownikami klinik otolaryngologicznych w Polsce: prof. dr Jan Ruszel – Gdańsk (po J. Iwaszkiewiczu) prof. dr Jan Małecki – Bydgoszcz prof. dr Stanisław Betlejewski – Bydgoszcz prof.