Owady Wśród owadów cewki Malpighiego występują powszechnie, choć wtórnie zanikły np. u mszyc. Są to ślepo zakończone kanaliki, zwykle o długości od 2 do 100 mm i średnicy od 30 do 100 μm. Jest ich od dwóch do kilkuset (zwykle między 2 a 200). Zazwyczaj uchodzą pojedynczo na granicy jelita środkowego i tylnego lub na przedzie tego drugiego, rzadko łączą się przed ujściem w pęcherz () odpowiadający funkcją pęcherzowi moczowemu. Wolne końce cewek zazwyczaj rozmieszczone są luźno w zatokach hemocelu, ale bywają też przyrośnięte do jelita tylnego, jak to ma miejsce np. u gąsienic i części chrząszczy, i wówczas określane są jako cewki typu kryptonefrycznego. Niekiedy cewki kryptonefryczne tworzą całą poskręcaną warstwę na powierzchni rektum. U niektórych chrząszczy powierzchnię styku cewek z rekutum określa się mianem kryptosolenialnej.
Cewka od hemocelu odgraniczona jest błoną lamellarną, po zewnętrznej stronie wyposażoną w liczne tracheole. Często też cewce od zewnątrz towarzyszą spiralnie rozmieszczone włókna mięśniowe, wywołujące skurczami ruchy mieszające nakierowujące do cewek hemolimfę. Sama cewka składa się z pojedynczej warstwy komórek nabłonkowych, od zewnątrz otoczonej cytoplazmatyczną błoną podstawną.